Krajem 1977. skromna ali vredna zbirka smeštena je u jednu od prvih spratnih zgrada u Paraćinu. Sagrađena je sredinom XIX veka, u ulici Maksima Gorkog br. 17 – poznatoj kao „Ružićeva kuća“ a 13. oktobra 1978. godine svečano je otvoren muzej u Paraćinu.
Prema usvojenoj koncepciji, zbirka je imala četiri odeljenja: arheološko, istorijsko, etnografsko i odeljenje istorije umetnosti. Tačno posle godinu dana, 13. oktobra 1979.g. postavljena je i arheološka izložba sa delom materijala narodne privrede iz etnografskog odeljenja.
Izloženi materijal predstavlja neprekidni život i boravak ljudi u paraćinskoj opštini od praistorijskog doba 7000 g.p.n.e. preko antike i srednjeg veka, do narodnog stvaralaštva u XIX i XX veku.
Prvi arheološki radovi na teritoriji paraćinske opštine izvršeni su 1975.g. tj. pre osnovanja Muzejske zbirke. Dolaskom arheologa Marina Brmbolića u Paraćin u ondašnji SIZ kulture, tada je i izvršeno iskopavanje u saradnji sa Regionalnim zavodom iz Kragujevca.
Tokom 2003. godine u Muzeju je radno proslavljeno 25 godina postojanja. Umesto javnih slavlja, u Muzeju je nabavkom razne tehničke i stručne opreme ojačan stručni rad. Pored saradnje sa srodnim ustanovama, Muzej je donošenjem raznih tematskih izložbi imao saradnju sa odeljenjima kulture pri ambasadama Kine, Rusije, Meksika i Francuske.
Vrhunac stručne uspešnosti u Zavičajnom muzeju je osnivanje Arheološke radionice u saradnji sa Zavičajnim muzejem iz Jagodine i Arheološkim institutom pri Srpskoj akademiji nauka – Beograd. Cilj i zadatak ovakve saradnje je istraživanje arheoloških lokaliteta Srednjeg Pomoravlja.
Pored Arheološke radionice, u toku 2004. godine u saradnji sa Republičkim i Regionalnim zavodom iz Beograda i Kragujevca i Zavičajnog muzeja iz Paraćina, nastaviće se ranije započeti arheološki i konzervatorski radovi na poznatom arheološkom lokalitetu Petrus na Čokoćem brdu iznad sela Popovca.
Radove finansiraju Skupština opštine Paraćin, Ministarstvo za kulturu i Fabrika cementa “Moravacem“.