istorija popovca
Popovac je naselje u Srbiji u opštini Paraćin u Pomoravskom okrugu. Naselje Popovac se nalazi 15km severoistočno od grada Paraćina, a do njega se može doći skretanjem (kod Davidovca) sa regionalnog puta M5 (Paraćin-Zaječar). Samo naselje se sastoji od sela Popovca i novosagrađene kolonije koja se nazivala Nova Kolonija.
Prema popisu iz 2011. bilo je 625 stanovnika. Do 1965. ovo naselje je bilo sedište Opštine Popovac koju su činila naseljena mesta: Bošnjane, Buljane, Donja Mutnica, Gornja Mutnica, Izvor, Klačevica, Lešje, Popovac, Stubica, Šaludovac i Zabrega. Posle ukidanja opštine područje bivše opštine je u celini ušlo u sastav opštine Paraćin.
VREMENSKA LINIJA
SREDNJI VEK
Poveljom kneza Lazara, manastriru Ravanici 1381. i 1386. godine pominje se selo Popovac sa crkvom Sv. Nikole zajedno sa vodenicom na Topliku i ribnjakom.
RAZVOJ SELA
Od pretežno nerazvijenog naselja, otkrićem da je selo bogato rudnim bogatstvima kao što su rude pogodne za proizvodnju cementa, i sa nastankom fabrike za samu proizvodnju selo se postepeno razvijalo. Prvo je sagrađena fabrika za proizvodnju cementa, koja je bila glavni pokretač za razviće škole, trgovine, kulture, zaštitu zdravlja ali i za samu privredu sela.
TURSKI IZVORI
U turskim izvorima se pominje manastir u selu Popovcu. Arheološka iskopavanja koja su vršena na lokalitetu „Popljesak“ potvrdila su da su postojale srednjevekovne nekropole.
VRANKOVO
U srednjem veku Popovac se zvao Vrankovo i po predanju se kaže da je selo dobilo ime po svešteniku-popu koji se tu nastanio gde je kasnije nastalo i selo.
Razvoj i nastanak
fabrike
Osnivanje
Teren na kome se nalazi selo Popovac je bogat rudnim bogastvima koja su pogodna za proizvodnju cementa i klinkera. Meštanin sela Popovca, Nikodije Pavićević, 1897. godine dolazi na ideju da ispeče sivu zemlju a potom da je samelje u vodenici i na taj način dobije svoj proizvod poznat kao cement. Vrlo brzo posle toga ugledni Beograđanin, Lazar Jovanović, dolazi u selo osniva svoje preduzeće i započinje svoju proizvodnju cementa.
Dalji razvoj
On je napravio peć u zemlji prečnika dva metra gde je pekao zemlju, a u vodenici potočari je mleo tu ispečenu zemlju i na taj način proizvodio klinker i cement.
700 tona godišnje
Fabrika cementa u Popovcu 1903. godine je proizvodila 700 tona cementa godišnje.
Pre početka Prvog svetskog rata
Pred Prvi svetski rat fabrika cementa još jednom menja svog vlasnika i postaje vlasništvo novoosnovanog akcionarskog društva Francusko-Srpska industrija cementa. Vlasnici već 1913. godine modernizuju fabriku i podižu proizvodnju cementa na 20.000 tona cementa godišnje.
Pre početka Drugog svetskog rata
Pred Drugi svetski rat fabrika cementa je proizvodila 44.000 tona cementa godišnje.
Nakon Drugog svetskog rata
Posle Drugog svetskog rata fabrika cementa je nacionalizovana 1946. godine. Nova fabrika cementa je završena 1956. godine i dobija naziv Novi Popovac.
Modernizacija
Nova fabrika je početkom šezdesetih godina godišnje proizvodila 400.000 tona cementa. Krajem 70-tih modernizacijom fabrike dostiže se godišnja proizvodnja od 700.000 tona cementa.
Modernizacija se nastavlja
Ugradnjom veće peći fabrika 1981. godina dostiže godišnju proizvodnju koja prebacuje 1.000.000 tona cementa godišnje.
21. vek
Novo poglavlje za ovu fabriku nastaje 2002. godine kada ona menja vlasnika i na čelu fabrike dolazi Holcim koji investira u modernizaciju fabrike kako bi poboljšao proizvodnju cementa.
Danas
Danas fabrika cementa koja posluje u sastavu svetskih proizvođača cementa i dalje radi na poboljšanju proizvodnje cementa kako bi mogla da odgovori svetskim zahtevima.